anticrese

Galego

• Etimoloxía: do latín medieval antichresis, e este do grego antigo ἀντίχρησις antíchrēsis, de ἀντί antí, 'en cambio', e χρῆσις chrẽsis, 'uso', derivado de χράω chráō, 'usar'.

• Pronuncia: /aŋ.ti.ˈkɾɛ.se̯/ (AFI)

Substantivo feminino

anticrese
(sg: anticrese; pl: anticreses)

1. (Dereito) Contrato no que o debedor cede ao acredor os réditos derivados do usufruto dun ben que se fixa a ese efecto, con obrigación de imputalos ao pago da débeda.

Traducións

• Alemán: Antichrese ^(de).
• Castelán: anticresis ^(es).
• Catalán: anticresi ^(ca).
• Esperanto: antikrezo ^(eo).
• Francés: antichrèse ^(fr).
• Inglés: antichresis ^(en).
• Italiano: anticresi ^(it).
• Neerlandés: genotspand ^(nl).
• Portugués: anticrese ^(pt).
• Ruso: антихреза ^(ru).