acougar

Galego

• Etimoloxía: do latín accubare.

• Pronuncia: /a.kowˈɡaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

acougar

1. Reducir [alguén] o seu estado de axitación ou excitación.
2. Deixar de realizar unha actividade co obxectivo de que desapareza a fatiga.
   • Sinónimos: descansar, folgar, pousar, repousar.

Traducións

• Ruso: успокоить ^(ru), утихомирить ^(ru)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	acougar
Xerundio	acougando
Participio	acougado, acougada, acougados, acougadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	acougo	acougas	acouga	acougamos	acougades	acougan
	Copretérito	acougaba	acougabas	acougaba	acougabamos	acougabades	acougaban
	Pretérito	acouguei	acougaches	acougou	acougamos	acougastes	acougaron
	Antepretérito	acougara	acougaras	acougara	acougaramos	acougarades	acougaran
	Futuro	acougarei	acougarás	acougará	acougaremos	acougaredes	acougarán
	Pospretérito	acougaría	acougarías	acougaría	acougariamos	acougariades	acougarían
Modo Subxuntivo	Presente	acougue	acougues	acougue	acouguemos	acouguedes	acouguen
	Pretérito	acougase	acougases	acougase	acougásemos	acougásedes	acougasen
	Futuro	acougar	acougares	acougar	acougarmos	acougardes	acougaren
Modo Imperativo	Afirmativo		acouga	acougue1	acouguemos	acougade	acouguen1
	Negativo		acougues	acougue1	acouguemos	acouguedes	acouguen1
Infinitivo conxugado		acougar	acougares	acougar	acougarmos	acougardes	acougaren

1 Vostede(s)