ático

Galego

Retablo da ermida da Nosa Señora da Lanzada

• Etimoloxía: do grego antigo Ảττικός.

• Pronuncia: /ˈatiko̝/ (AFI)

Substantivo masculino

ático (sg: ático; pl: áticos)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural da Ática.
2. (Historia, Lingüística) Forma do grego antigo que se falaba na Ática na época clásica.
3. (Arquitectura) Construción practicada sobre a cornixa dun edificio para tapar o comezo do teito ou como adorno do mesmo edificio.
4. (Arquitectura) Último piso dun edificio, xusto debaixo dun teito.
5. (Arte, Relixión) Parte superior sobre a rúa central dun retablo.
   • Exemplo: Fíxate nese San Martiño no ático do retablo.
     
     

Traducións

• Castelán: ático ^(es)

Adxectivo

ático (sg: ático; pl: áticos)

1. Relativo ou pertencente á Ática.
2. (Historia) Relativo á antiga Ática, Atenas e os atenienses.
3. Dise do estilo literario ou artístico simple, puro e elegante.

Traducións

• Castelán: ático ^(es)

Termos relacionados

• aticamente
• aticismo
• cerámica ática
• fase ática

Referencias

• «ático» no DIGALEGO, Ir Indo.
• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para ático.