do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Etimoloxía: Do latín triangulum
Pronuncia: aínda non temos a pronuncia desta palabra. Contribúe co Galizionario incorporándoa.
Substantivo masculino
| singular |
plural |
| triángulo |
triángulos |
- (Música) Instrumento musical que consiste nunha varilla metálica dobrada en forma triangular e suspendida dun cordón, a cal faise soar golpeándoa con outra varilla tamén de metal.
- (Matemáticas) Polígono de tres lados e tres ángulos.
percusionista
Termos compostos
- Triágulo acutángulo: O que ten tres ángulos agudos.
- Triágulo equilátero: O que ten tres lados iguais.
- Triágulo escaleno: O que ten tres lados desiguais.
- Triágulo isósceles: O que ten dous lados iguais.
- Triágulo obtusángulo: O que ten un ángulo obtuso.
- Triágulo rectángulo: O que ten un ángulo recto.
- Triágulos semellantes: Os que teñen os ángulos iguais e os lados proporcionais.
Exemplos
Traducións
Substantivo masculino
triángulo m (sg: triángulo; pl: triángulos)
- triángulo