rancor

Galego

Substantivo masculino

rancor (sg: rancor; pl: rancores)

1. Resentimento forte que se ten por alguén debido a feitos pasados, e que non adoita manifestarse abertamente.
   • Exemplo: Gardáballe rancor dende que comezou saír coa súa anterior moza, e acabou por vingarse.

Sinónimos

• Rencor.

Termos relacionados

• Animadversión, animosidade, aversión, odio, vinganza.

Traducións

• Castelán: rencor ^(es)
• Inglés: rancour ^(en)
• Portugués: rancor ^(pt)