ordenar

Galego

Verbo intransitivo

ordenar

1. Chegar a un acordo ou tomar unha decisión.

Verbo pronominal

ordenarse

1. Distribuírse dun xeito determinado.
2. (Relixión) Recibir as ordes sagradas.

Verbo transitivo

ordenar

1. Pór en orde.
   • Sinónimos: amañar, arranxar, concertar, organizar.
2. Dar unha orde.
3. (Matemáticas) Definir unha relación de orde nun conxunto.
4. (Relixión) Conferir o sacramento da orde.

Traducións

• Castelán: ordenar ^(es).
• Francés: (1) arranger ^(fr).
• Portugués: ordenar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	ordenar
Xerundio	ordenando
Participio	ordenado, ordenada, ordenados, ordenadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	ordeno	ordenas	ordena	ordenamos	ordenades	ordenan
	Copretérito	ordenaba	ordenabas	ordenaba	ordenabamos	ordenabades	ordenaban
	Pretérito	ordenei	ordenaches	ordenou	ordenamos	ordenastes	ordenaron
	Antepretérito	ordenara	ordenaras	ordenara	ordenaramos	ordenarades	ordenaran
	Futuro	ordenarei	ordenarás	ordenará	ordenaremos	ordenaredes	ordenarán
	Pospretérito	ordenaría	ordenarías	ordenaría	ordenariamos	ordenariades	ordenarían
Modo Subxuntivo	Presente	ordene	ordenes	ordene	ordenemos	ordenedes	ordenen
	Pretérito	ordenase	ordenases	ordenase	ordenásemos	ordenásedes	ordenasen
	Futuro	ordenar	ordenares	ordenar	ordenarmos	ordenardes	ordenaren
Modo Imperativo	Afirmativo		ordena	ordene1		ordenade	ordenen1
	Negativo		ordenes	ordene1		ordenedes	ordenen1
Infinitivo conxugado		ordenar	ordenares	ordenar	ordenarmos	ordenardes	ordenaren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

ordenar

1. Amañar, arranxar, concertar, ordenar, organizar (pór en orde).
2. Ordenar (dar unha orde).
3. (Matemáticas) Ordenar.
4. (Relixión) Ordenar.

Portugués

Verbo transitivo

ordenar

1. Amañar, arranxar, concertar, ordenar, organizar (pór en orde).
2. Ordenar (dar unha orde).
3. (Matemáticas) Ordenar.
4. (Relixión) Ordenar.