abelá

Abelás (á esquerda, froito con casca; á dereita, sen ela)

Galego

• Etimoloxía: do latín abellana [nux], noz de Abella, cidade da Campania.

Substantivo feminino

abelá (sg: abelá; pl: abelás)

1. Froito da abeleira. É seco, monospermo e indehiscente, con pericarpo (casca) leñoso de cor marrón que encerra unha semente oleaxinosa case esférica ou algo oblonga, duns 2 cm de diámetro.
   • Exemplo: Esta abeleira vella case non produce abelás.
2. Semente deste froito, que é comestíbel.
   • Exemplo: Tomamos uns viños con abelás torradas.

Nota

Moitos autores galegos escriben avelá (e aveleira, e aveledo) pero, segundo a etimoloxía (e pese ao seu nome específico, moderno), e de acordo co parágrafo 1.1 das NOMIG, debe ser abelá (e abeleira e abeledo).

Traducións

• Alemán: Haselnuß ^(de)
• Castelán: avellana ^(es)
• Catalán: avellana ^(ca)
• Esloveno: lešnik ^(sl)
• Francés: noisette ^(fr)
• Inglés: hazelnut ^(en)
• Italiano: nocciola ^(it)
• Portugués: avelã ^(pt)