rotten

Neerlandés

• Etimoloxía: do neerlandés medio rotten, do protoxermánico *rutēn-, *rutōn- , de orixe incerta

• Pronuncia: /'rɔtən/ (AFI)

• Escoitar: «rotten» (Ficheiro ─ axuda)

infinitivo	pretérito	participio
rotten	rotte	gerot
separabilidade	clasificación
basal	feble (-t)

Verbo ergativo

rotten

1. Podrecer;