renunciar

Galego

• Etimoloxía: do latín renuntiāre.

• Pronuncia: /ɾe.ŋun.'θjaɾ/ ou /ɾe.ŋun.'sjaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

renunciar

1. Deixar de maneira voluntaria unha cousa ou a unha persoa, prescindir do dereito a unha cousa.
   • Exemplo: Debido ás súas diferencias co Presidente reununciou ao seu cargo de ministro.
     
     

Termos relacionados

renuncia, renunciábel, renunciable, renunciación, renunciante, renunciatario.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	renunciar
Xerundio	renunciando
Participio	renunciado, renunciada, renunciados, renunciadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	renuncio	renuncias	renuncia	renunciamos	renunciades	renuncian
	Copretérito	renunciaba	renunciabas	renunciaba	renunciabamos	renunciabades	renunciaban
	Pretérito	renunciei	renunciaches	renunciou	renunciamos	renunciastes	renunciaron
	Antepretérito	renunciara	renunciaras	renunciara	renunciaramos	renunciarades	renunciaran
	Futuro	renunciarei	renunciarás	renunciará	renunciaremos	renunciaredes	renunciarán
	Pospretérito	renunciaría	renunciarías	renunciaría	renunciariamos	renunciariades	renunciarían
Modo Subxuntivo	Presente	renuncie	renuncies	renuncie	renunciemos	renunciedes	renuncien
	Pretérito	renunciase	renunciases	renunciase	renunciásemos	renunciásedes	renunciasen
	Futuro	renunciar	renunciares	renunciar	renunciarmos	renunciardes	renunciaren
Modo Imperativo	Afirmativo		renuncia	renuncie1	renunciemos	renunciade	renuncien1
	Negativo		renuncies	renuncie1	renunciemos	renunciedes	renuncien1
Infinitivo conxugado		renunciar	renunciares	renunciar	renunciarmos	renunciardes	renunciaren

1 Vostede(s)