poder executivo

Galego

• Etimoloxía: composto de poder e executivo.

• Pronuncia: [poˈðeɾ ɛ.ʃɛ.kuˈti.βʊ] (AFI)

Locución substantiva masculina

poder executivo m (sg: poder executivo; pl: poderes executivos)

1. (Política) Un dos tres poderes do Estado, que ten a potestade de executar e facer executar as leis.

Termos relacionados

• poder lexislativo
• poder xudicial

Traducións

• Alemán: Exekutivgewalt ^(de)
• Castelán: poder ejecutivo ^(es)
• Catalán: poder executiu ^(ca)
• Finés: toimeenpanovalta ^(fi)
• Francés: pouvoir exécutif ^(fr)
• Inglés: executive ^(en)
• Italiano: potere esecutivo ^(it)
• Portugués: poder executivo ^(pt)
• Romanés: putere executivă ^(ro)

Véxase tamén

• Apéndice: Léxico da política