plastidio

Galego

• Etimoloxía: de plasto.

• Pronuncia: /'plas.'ti.ðio̯/ (AFI)

Substantivo masculino

plastidio (sg: plastidio; pl: plastidios)

1. (Botánica) Plasto.

Traducións

• Alemán: Plastid ^(de), Plastide ^(de)
• Castelán: plastidio ^(es), plasto ^(es)
• Francés: plastide ^(fr), plaste ^(fr)
• Inglés: plastid ^(en)
• Italiano: plastidio ^(it)
• Portugués: plastídeo ^(pt), plasto ^(pt)
• Ruso: пластида ^(ru)

Referencias

• «plastidio» no DIGALEGO, Ir Indo.