oin
Vasco
Substantivo
oin
Declinación
| Declinación de oin (inanimado, rematado en consonante) | |||
|---|---|---|---|
| indefinido | singular | plural | |
| absolutivo | oin | oina | oinak |
| ergativo | oinek | oinak | oinek |
| dativo | oini | oinari | oinei |
| xenitivo | oinen | oinaren | oinen |
| comitativo | oinekin | oinarekin | oinekin |
| causativo | oinengatik | oinarengatik | oinengatik |
| benefactivo | oinentzat | oinarentzat | oinentzat |
| instrumental | oinez | oinaz | oinez |
| inesivo | oinetan | oinean | oinetan |
| locativo | oinetako | oineko | oinetako |
| adlativo | oinetara | oinera | oinetara |
| adlativo terminal |
oinetaraino | oineraino | oinetaraino |
| adlativo de aproximación |
oinetarantz | oinerantz | oinetarantz |
| adlativo destinativo |
oinetarako | oinerako | oinetarako |
| ablativo | oinetatik | oinetik | oinetatik |
| partitivo | oinik | — | — |
| prolativo | ointzat | — | — |