neerlandés antigo
Galego
Etimoloxía: composto de neerlandés e antigo.
Pronuncia: [ne.eɾ.lanˈdes anˈti.ɣʊ] (AFI)
neerlandés antigo (sg: neerlandés antigo; pl: neerlandeses antigos)
- (Lingüística) Lingua descendente do antigo fráncico, mais concretamente do antigo baixo fráncico, unha das moitas linguas das tribos xermánicas occidentais, falada e escrita na Idade Media de 660 a 1150 nos Países Baixos e na parte setentrional da moderna Bélxica, que se considera anterior ao neerlandés medio (1150-1500), para logo dar no que é o neerlandés moderno, do que sae o neerlandés normativo actual.
Sinónimos
Traducións
- Africáner: Oudnederlands (af)
- Alemán: Altniederländisch (de)
- Castelán: neerlandés antiguo (es)
- Catalán: neerlandès antic (ca)
- Finés: muinaishollanti (fi)
- Francés: vieux néerlandais (fr)
- Frisón: Aldnederlânsk (fy)
- Inglés: Old Dutch (en)
- Italiano: antico olandese (it)
- Luxemburgués: Aalt Hollännesch (lb)
- Neerlandés: Oudnederlands (nl)
- Noruegués: gammelnederlandsk (no)
- Portugués: neerlandês antigo (pt)
- Sueco: fornnederländska (sv), fornlågfrankiska (sv)