metal nobre

Galego

• Etimoloxía: de metal e nobre.

Locución substantiva masculina

metal nobre

1. Cada un dos metais caracterizados por seren moi inertes, é dicir, que non se oxidan nin se ateran con facilidade, o que os converten en materais moi interesantes para moitos fins tecnolóxicos ou para a xoiaría, como o platino, o ouro, a prata e o iridio.