kenkizun
Vasco
Substantivo
kenkizun
Declinación
| Declinación de kenkizun (inanimado, rematado en consonante) | |||
|---|---|---|---|
| indefinido | singular | plural | |
| absolutivo | kenkizun | kenkizuna | kenkizunak |
| ergativo | kenkizunek | kenkizunak | kenkizunek |
| dativo | kenkizuni | kenkizunari | kenkizunei |
| xenitivo | kenkizunen | kenkizunaren | kenkizunen |
| comitativo | kenkizunekin | kenkizunarekin | kenkizunekin |
| causativo | kenkizunengatik | kenkizunarengatik | kenkizunengatik |
| benefactivo | kenkizunentzat | kenkizunarentzat | kenkizunentzat |
| instrumental | kenkizunez | kenkizunaz | kenkizunez |
| inesivo | kenkizunetan | kenkizunean | kenkizunetan |
| locativo | kenkizunetako | kenkizuneko | kenkizunetako |
| adlativo | kenkizunetara | kenkizunera | kenkizunetara |
| adlativo terminal |
kenkizunetaraino | kenkizuneraino | kenkizunetaraino |
| adlativo de aproximación |
kenkizunetarantz | kenkizunerantz | kenkizunetarantz |
| adlativo destinativo |
kenkizunetarako | kenkizunerako | kenkizunetarako |
| ablativo | kenkizunetatik | kenkizunetik | kenkizunetatik |
| partitivo | kenkizunik | — | — |
| prolativo | kenkizuntzat | — | — |