internamento

Galego

• Etimoloxía: de internar e -mento.

• Pronuncia: /inteɾnaˈmento/ (AFI)

Substantivo masculino

internamento (sg: internamento; pl: internamentos)

1. Acción e efecto de internar ou internarse.
   • Exemplo: O xuíz ordenou o internamento provisional do acusado.
     
     
2. Permanencia dunha persoa nun centro, institución ou establecemento durante un tempo, especialmente nun hospital, colexio, residencia, prisión ou centro especializado.
   • Exemplo: Despois da operación, recomendáronlle uns días de internamento hospitalario.
     
     
3. (Dereito, Administración) Medida ou decisión que dispón a entrada e permanencia dunha persoa nun centro pechado, asistencial, sanitario, educativo ou penitenciario.
   • Exemplo: A resolución establecía o internamento nun centro de protección.
     
     
4. Acción de avanzar cara ao interior dun lugar, territorio ou espazo.
   • Exemplo: O internamento pola fraga fixo máis difícil a volta ao camiño principal.
     
     

Traducións

• Alemán: Internierung ^(de), Einweisung ^(de), Unterbringung ^(de)
• Castelán: internamiento ^(es)
• Catalán: internament ^(ca)
• Francés: internement ^(fr), hospitalisation ^(fr)
• Inglés: internment ^(en), confinement ^(en), hospitalization ^(en)
• Italiano: internamento ^(it)
• Portugués: internamento ^(pt), internação ^(pt)
• Ruso: интернирование ^(ru), помещение в учреждение ^(ru)
• Chinés: 拘留 ^(zh), 收容 ^(zh), 住院 ^(zh)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para internamento.

• «internamento» no DIGALEGO, Ir Indo.