imperdible

Galego

• Pronuncia: /impeɾˈðiβle̝/ (AFI)

Adxectivo

imperdible (ms: imperdible; mpl: imperdibles; fs: imperdible; fpl: imperdibles)

1. Que non se pode perder.
   • Sinónimos: imperdíbel.

Traducións

• Alemán: unverlierbar ^(de)
• Castelán: imperdible ^(es)
• Catalán: imperdible ^(ca)
• Francés: imperdable ^(fr)
• Inglés: unmissable ^(en), unlosable ^(en)
• Italiano: imperdibile ^(it)
• Portugués: imperdível ^(pt)

Substantivo masculino

imperdible (sg: imperdible; pl: imperdibles)

1. Obxecto normalmente metálico, que consiste nunha agulla cun gancho, empregado para suxeitar algo a unha tea temporalmente.
   • Sinónimos: imperdíbel, prendedor.

Traducións

• Alemán: Sicherheitsnadel ^(de)
• Castelán: imperdible ^(es)
• Catalán: imperdible ^(ca)
• Francés: épingle de nourrice ^(fr), épingle à nourrice ^(fr)
• Inglés: safety pin ^(en)
• Italiano: spilla di sicurezza ^(it), spilla da balia ^(it)
• Polaco: agrafka ^(pl)
• Portugués: alfinete-de-dama ^(pt), alfinete de segurança ^(pt), alfinete de fralda ^(pt)
• Vasco: kateorratz ^(eu)

Castelán

Adxectivo

imperdible (ms: imperdible; mpl: imperdibles; fs: imperdible; fpl: imperdibles)

1. Imperdíbel.

Substantivo masculino

imperdible (sg: imperdible; pl: imperdibles)

1. Imperdíbel.

Catalán

Adxectivo

imperdible (ms: imperdible; mpl: imperdibles; fs: imperdible; fpl: imperdibles)

1. Imperdíbel.

Substantivo masculino

imperdible (sg: imperdible; pl: imperdibles)

1. Imperdíbel.