Saltar ao contido

hurrita

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

Vexa na Galipedia o artigo acerca de «hurrita».

Adxectivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Relativo ou pertencente aos hurritas.

Traducións

Substantivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Individuo do pobo dos hurritas.

Traducións


Substantivo masculino

hurrita (sg: hurrita; pl: hurritas)

  1. (Historia) (Linguas do mundo) Lingua dos hurritas, documentada desde o 2300 a.C., pouco coñecida, hai textos bilingües hurrita-hitita.

Traducións


Castelán

Adxectivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo masculino

hurrita (sg: hurrita; pl: hurritas)

  1. (Historia) (Linguas do mundo) Hurrita.


Catalán

Adxectivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurrites; fs: hurrita; fpl: hurrites)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurrites; fs: hurrita; fpl: hurrites)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo masculino

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurrites; fs: hurrita; fpl: hurrites)

  1. (Historia) (Linguas do mundo) Hurrita.


Portugués

Adxectivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo

hurrita (ms: hurrita; mpl: hurritas; fs: hurrita; fpl: hurritas)

  1. (Historia) Hurrita.

Substantivo masculino

hurrita (sg: hurrita; pl: hurritas)

  1. (Historia) (Linguas do mundo) Hurrita.