granadeiro

Galego

• Etimoloxía: de granada.

• Pronuncia: /ɡɾanaˈðejɾo̝/ (AFI)

Substantivo masculino

granadeiro (sg: granadeiro; pl: granadeiros)

1. Soldado especializado no emprego de lanzar granadas de man.

Traducións

• Alemán: Grenadier ^(de)
• Castelán: granadero ^(es).
• Francés: grenadier ^(fr)
• Inglés: grenadier ^(en)
• Italiano: granatiere ^(it)
• Portugués: granadeiro ^(pt).
• Ruso: гренадер ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para granadeiro.

• «granadeiro» no DIGALEGO, Ir Indo.

Portugués

• Etimoloxía: de granada e o sufixo -eiro.

Substantivo masculino

granadeiro (sg: granadeiro; pl: granadeiros)

1. Granadeiro.