gernu
Vasco
Substantivo
gernu
- (Fisioloxía) Ouriños, urina.
Declinación
| Declinación de gernu (inanimado, rematado en vogal) | |||
|---|---|---|---|
| indefinido | singular | plural | |
| absolutivo | gernu | gernua | gernuak |
| ergativo | gernuk | gernuak | gernuek |
| dativo | gernuri | gernuari | gernuei |
| xenitivo | gernuren | gernuaren | gernuen |
| comitativo | gernurekin | gernuarekin | gernuekin |
| causativo | gernurengatik | gernuarengatik | gernuengatik |
| benefactivo | gernurentzat | gernuarentzat | gernuentzat |
| instrumental | gernuz | gernuaz | gernuez |
| inesivo | gernutan | gernuan | gernuetan |
| locativo | gernutako | gernuko | gernuetako |
| adlativo | gernutara | gernura | gernuetara |
| adlativo terminal |
gernutaraino | gernuraino | gernuetaraino |
| adlativo de aproximación |
gernutarantz | gernurantz | gernuetarantz |
| adlativo destinativo |
gernutarako | gernurako | gernuetarako |
| ablativo | gernutatik | gernutik | gernuetatik |
| partitivo | gernurik | — | — |
| prolativo | gernutzat | — | — |