encadeamento

Galego

• Etimoloxía: de encadear e o sufixo -mente.

• Pronuncia: /eŋkaðeaˈmento̝/ /eŋkaðeaˈmɛnto̝/ (AFI)

Substantivo masculino

encadeamento (sg: encadeamento; pl: encadeamentos)

1. Acción e efecto de encadear ou encadearse.
2. Conexión e unión de cousas formando unha serie ou secuencia das mesmas.
3. (Informática) Método polo cal o procesamento dun elemento integra o procesamento do seguinte elemento.
4. (Cinematografía) Forma de cambiar de imaxe consistente na desaparición e aparición gradual de imaxes diferentes.
5. (Música) Forma de unión directa entre acordes, forma de unión de movementos dunha composición.
6. (Psicoloxía) Técnica coa que se ensina unha secuencia ordenada complexa mediante varias asociacións estímulo-resposta (E-R) máis simples.
   • Sinónimos: encadeamento de respostas.

Termos relacionados

• encadeado
• encadear

Traducións

• Alemán: Verkettung ^(de)
• Castelán: encadenamiento ^(es).
• Chinés: 链接 ^(zh)
• Francés: chaînage ^(fr)
• Inglés: chaining ^(en), catenation ^(en), series ^(en)
• Portugués: encadeamento ^(pt), encadeação ^(pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para encadeamento.

• «encadeamento» no DIGALEGO, Ir Indo.