durame

Galego

• Etimoloxía: do latín durămen.

• Pronuncia: /duˈɾame̝/ (AFI)

Substantivo masculino

durame (sg: durame; pl: durames)

1. Parte interior do tronco dunha árbore.
   • Sinónimos: corazón, cerna.

Traducións

• Alemán: Kernholz ^(de)
• Castelán: duramen ^(es)
• Francés: duramen ^(fr)
• Inglés: duramen ^(en), heartwood ^(en)
• Italiano: durame ^(it)
• Portugués: durame ^(pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «durame».
• «durame» no DIGALEGO, Ir Indo.