dereito comunitario

Galego

• Etimoloxía: de dereito e comunitario.

• Pronuncia: /deˈɾejto komunitaˈɾjo/ (AFI)

Locución substantiva masculina

dereito comunitario

1. (Dereito) Ordenamento xurídico propio da Unión Europea, formado polos tratados e polas normas aprobadas polas súas institucións.
   • Exemplo: O dereito comunitario regula o funcionamento das institucións europeas e as relacións cos Estados membros.
     
     
2. (Dereito) Conxunto de normas da Unión Europea que, nos ámbitos da súa competencia, poden ter primacía sobre as normas internas dos Estados membros.
   • Exemplo: A primacía do dereito comunitario condiciona a aplicación das leis estatais contrarias ás normas europeas.
     
     

Sinónimos

• dereito da Unión Europea

Termos relacionados

• dereito
• comunitario
• Unión Europea
• Estado membro
• acervo comunitario
• dereito europeo
• dereito internacional
• dereito interno
• dereito orixinario
• dereito derivado
• directiva comunitaria
• regulamento comunitario
• primacía do dereito da Unión Europea

Traducións

• Alemán: Gemeinschaftsrecht ^(de), Unionsrecht ^(de)
• Castelán: derecho comunitario ^(es), derecho de la Unión Europea ^(es)
• Catalán: dret comunitari ^(ca), dret de la Unió Europea ^(ca)
• Francés: droit communautaire ^(fr), droit de l'Union européenne ^(fr)
• Inglés: Community law ^(en), European Union law ^(en)
• Italiano: diritto comunitario ^(it), diritto dell'Unione europea ^(it)
• Portugués: direito comunitário ^(pt), direito da União Europeia ^(pt)
• Ruso: право Европейского союза ^(ru)

Referencias

• «dereito» no DIGALEGO, Ir Indo.