cooperación

Galego

• Etimoloxía: de cooperar e -ción.

• Pronuncia: /koopeɾaˈθjoŋ/ ou /koopeɾaˈsjoŋ/ (AFI)

Substantivo feminino

cooperación (sg: cooperación; pl: cooperacións)

1. Acción e efecto de cooperar.
   • Exemplo: Contamos coa cooperación de todos para rematar o traballo.
     
     
2. Colaboración organizada entre dúas ou máis persoas, grupos, entidades ou institucións para acadar un fin común.
   • Exemplo: A cooperación entre asociacións permitiu crear unha rede de apoio veciñal.
     
     
3. (Política, Economía) Relación de colaboración entre países, organismos ou institucións para promover o desenvolvemento, a axuda mutua ou a realización de proxectos compartidos.
   • Exemplo: O acordo incluía programas de cooperación económica e educativa.
     
     
4. (Ecoloxía) Relación entre organismos da mesma especie ou de especies diferentes na que ambos obteñen beneficio.
   • Exemplo: A limpeza mutua entre certas especies é un exemplo de cooperación.
     
     

Sinónimos

• colaboración
• axuda

Termos relacionados

• cooperar
• cooperador
• cooperante
• cooperativo
• cooperativa
• cooperativismo
• colaboración
• axuda
• contribución
• participación
• solidariedade
• asociación
• xestión comunitaria
• autoxestión

Traducións

• Alemán: Kooperation ^(de), Zusammenarbeit ^(de)
• Castelán: cooperación ^(es)
• Catalán: cooperació ^(ca)
• Chinés: 合作 ^(zh)
• Francés: coopération ^(fr)
• Inglés: cooperation ^(en)
• Italiano: cooperazione ^(it)
• Portugués: cooperação ^(pt)
• Ruso: сотрудничество ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para cooperación.

• «cooperación» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

Substantivo feminino

cooperación (sg: cooperación; pl: cooperaciones)

1. Cooperación.