complementariedade

Galego

• Etimoloxía: de complemento.

• Pronuncia: /kom.ple.meŋ.ta.ɾjɛ.'ða.ðe̯/ ou /kom.plɛ.meŋ.ta.ɾjɛ.'ða.ðe̯/ (AFI)

Substantivo feminino

complementariedade
(sg: complementariedade; pl: complementariedades)

1. Calidade do que é complementario.
2. Característica que une dous ou máis bens obrigados a actuaren conxuntamente.
3. (Semántica) Relación que se establece entre dous lexemas cando un deles presenta un ou varios semas distintivos significativos e o outro mostra esa carencia, por exemplo, falar/calar.