céfiro

Galego

• Etimoloxía: do latín zephyrus.

• Pronuncia: /ˈθe.fi.ɾo/ (AFI)

Substantivo masculino

céfiro
(sg: céfiro; pl: céfiros)

1. Brisa; calquera vento suave e apracible.
   • Sinónimos: brisa.
   • Exemplo: «Entre esas augas tan quedas, que son doces e salgadas e vidradas, que parecen de cristal, Pontevedra, ti míraste e respiras un dobre céfiro vital.»–Pintos, Juan Manuel, A gaita galega, p. 103, Impr. de D. José e D. Primitivo Vilas, Pontevedra, 1853.
     
     

Traducións

Castelán: céfiro (es) Catalán: zèfir (ca) Francés: zéphyr (fr)

Inglés: zephyr (en) Italiano: zefiro (it) Portugués: zéfiro (pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para céfiro.

Castelán

• Etimoloxía: (1376). Do latín zephyrus.

• Pronuncia: [ˈθe.fi.ɾo] (AFI)

Substantivo masculino

céfiro
(sg: céfiro; pl: céfiros)

1. Vento do oeste.
2. Céfiro.
   • Sinónimos: brisa, favonio.
3. Tea de algodón case transparente e de cores variadas.

Referencias

• Definicións no Diccionario de la Real Academia Española para «céfiro».