brycg
Inglés antigo
Etimoloxía: do protoxermánico *brugjǭ.
Pronuncia: /brydʒ/ (AFI)
Substantivo feminino
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| nominativo | brycg | brycga, brycge |
| acusativo | brycge | brycga, brycge |
| xenitivo | brycge | brycga |
| dativo | brycge | brycgum |
brycg