antítese

Galego

• Etimoloxía: do latín tardío antithĕsis, e este do grego antigo ἀντίθεσις antíthesis.

• Pronuncia: /aŋ.'ti.te̯.se̯/ (AFI)

Substantivo feminino

antítese
(sg: antítese; pl: antíteses)

1. Oposición de sentido entre dous conceptos.
2. (Lingüística) e (Filosofía) Figura retórica de pensamento consistente nun tropo que opón elementos contrarios.
3. (Literatura) Figura literaria que consiste na oposición, dentro da mesma frase, de palabras ou conceptos de sentido contrario.

Traducións

• Alemán: Antithese ^(de)
• Castelán: antítesis ^(es)
• Francés: antithèse ^(fr)
• Inglés: antithesis ^(en)
• Italiano: antitesi ^(it)
• Portugués: antítese ^(pt)