Saltar ao contido

anacoluto

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

Vexa na Galipedia o artigo acerca de «anacoluto».
  • Etimoloxía: do grego antigo ἀνακόλουθος, inconsecuente.

Substantivo masculino

anacoluto (sg: anacoluto; pl: anacolutos)

  1. (Morfosintaxe) Inconsecuencia na construción dun discurso.
  2. (Semántica) Figura retórica de pensamento, fenómeno lingüístico que se caracteriza por ser unha expresión morfolóxica ou sintacticamente mal construída pero comprensible semanticamente.

Traducións