alcume

Galego

• Pronuncia: [alˈku.mɪ] (AFI)

Substantivo masculino

alcume (sg: alcume; pl: alcumes)

1. Sobrenome usado en troques do nome e, moitas veces, máis coñecido que o mesmo nome.
   • Exemplo: Nunca levou ben o alcume que lle apuxeron.
     
     

Sinónimos

• adeallo, alcuño, nomeada

Observacións

Adoita estar referido a unha particularidade da persoa ou da familia, sendo posible un derivado do lugar de nacemento, un defecto facial, a profesión do pai, etc.

Traducións

• Búlgaro: прозвище ^(bg)
• Francés: sobriquet ^(fr), surnom ^(fr).
• Inglés: nickname (en)
• Ruso: прозвище ^(ru), кличка ^(ru), ник ^(ru)