abstención

Galego

• Etimoloxía: do latín abstentiō, abstentiōnis.

• Pronuncia: /abstenˈθjoŋ/ ou /abstenˈsjoŋ/ (AFI)

Substantivo feminino

abstención (sg: abstención; pl: abstencións)

1. Acción e efecto de abster ou absterse.
   • Exemplo: Nunca participaba en ningunha discusión: o seu lema era a abstención ante calquera enfrontamento.
     
     
2. (Política, Dereito) Feito de non exercer o dereito de voto nunha elección, votación ou referendo.
   • Exemplo: As poucas mans alzadas na asemblea reflectían unha ampla abstención.
     
     
3. (Dereito) Separación obrigatoria dun xuíz ou autoridade do coñecemento duns asuntos por concorrer motivos legais de recusación.
   • Exemplo: A maxistrada presentou a súa abstención por existir conflito de intereses.
     
     

Traducións

• Alemán: Enthaltung ^(de), Stimmenthaltung ^(de)
• Castelán: abstención ^(es)
• Catalán: abstenció ^(ca)
• Francés: abstention ^(fr)
• Inglés: abstention ^(en)
• Italiano: astensione ^(it)
• Portugués: abstenção ^(pt)
• Ruso: воздержание ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para abstención.

• «abstención» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: do latín abstentiō, abstentiōnis.

Substantivo feminino

abstención (sg: abstención; pl: abstenciones)

1. Abstención.

Referencias

• Boullón Agrelo, Ana Isabel; Monteagudo Romero, Henrique; García Cancela, Xermán (1988). Diccionario normativo galego-castelán. p. 10. Editorial Galaxia. ISBN 9788471546418.