abelleiro

Galego

• Etimoloxía: de abella.

• Pronuncia: /aβeˈʎejɾo̝/ (AFI)

Adxectivo

abelleiro

1. Pertencente ou relativo ás abellas.
   • Exemplo: Ferreiro abelleiro.
     
     

Substantivo masculino

abelleiro (ms: abelleiro; mpl: abelleiros; fs: abelleira; fpl: abelleiras)

1. (Apicultura) Persoa que se dedica á cría das abellas.

Sinónimos

• apicultor

Traducións

• Castelán: apicultor ^(es).
• Francés: apiculteur ^(fr).
• Portugués: apicultor ^(pt).

Substantivo masculino

abelleiro (sg: abelleiro; pl: abelleiros)

1. Grupo de abellas que viven nunha colmea.

Sinónimos

• enxame

Substantivo masculino

abelleiro ----

singular	plural
abelleiro	abelleiros

Abelleiro Merops apiaster

1. (Zooloxía) Ave da familia dos merópidos, Merops apiaster, duns 28 cm, co bico longo e curvado e plumaxe de cores brillantes (amarela, castaña e verde azulada), que se alimenta de abellas e de toda clase de insectos. Vive no sur de Europa, Asia occidental e África, e pode verse en Galicia na época de cría (maio e xuño), no Courel, procedente de África.
   • Exemplo: O abelleiro adoita chegar a Galicia en abril, e marchar en agosto.
     
     
   • Sinónimos: abellaruco.

Traducións

• Alemán: Bienenfresser ^(de)
• Castelán: abejaruco ^(es)
• Catalán: abellerol ^(ca)
• Francés: guêpier d'Europe ^(fr)
• Inglés: bee-eater ^(en)
• Italiano: gruccione ^(it)
• Portugués: abelharuco, abelheiro, abelhuco, alrute, barranqueiro, barroqueiro, gralho, melharuco, milheirós, pita-barranqueira ^(pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para abelleiro.

• «abelleiro» no DIGALEGO, Ir Indo.
• «abelleiro -ra» no DIGALEGO, Ir Indo.