Bandoxa
Galego
Etimoloxía: dun hidrónimo prerromano, probablemente céltico, que Edelmiro Bascuas reconstrúe como *Bandovia, sobre a raíz *band- («gotear, manar»). O nome puido designar primitivamente o río Niñatos, a cuxa beira se sitúa Bandoxa. Documéntase como Bandoia en 830, Bandogia en 1118, 1164 e 1186, Bandoga en 1157 e Bandugia en 1162.[1]
Pronuncia: /banˈdoʃa̝/ (AFI)
Topónimo
Bandoxa
- (Toponimia de Galicia) Parroquia do concello de Oza Cesuras, na provincia da Coruña.
- Sinónimos: San Martiño de Bandoxa.
- Véxase tamén: Lugares da parroquia: Bando, Bandoxa, A Barosa, Boilouro, A Graña, Medín, Mortoares, As Nogueiras, Paradela, Sangorzo, O Val de Deus, Valadares e Vilachá.
- Observacións: No Nomenclátor oficial figura na forma abreviada Bandoxa (San Martiño).[2]
- Véxase tamén: Vexa o artigo «Bandoxa, Oza Cesuras» na Galipedia.
- (Toponimia de Galicia) Lugar da parroquia de Bandoxa, no concello de Oza Cesuras, na provincia da Coruña.
- Véxase tamén: Vexa o artigo «Bandoxa, Bandoxa, Oza Cesuras» na Galipedia.
Termos relacionados
Referencias
- ↑ Bascuas, Edelmiro (2007): «Aquis Ocerensis, diosa Ocaera, monte Ugeres y O Gerês: ¿*oger- o *uger-?», Palaeohispanica. Revista sobre lenguas y culturas de la Hispania Antigua, 7, pp. 43–54; especialmente p. 52.
- ↑ Xunta de Galicia (2026): «Decreto 27/2026, do 30 de marzo, polo que se aproba o Nomenclátor de Galicia», Diario Oficial de Galicia, núm. 66, 10 de abril de 2026.