tambor

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Táboa de contidos

Galego

Open book 01.png Substantivo masculino

tambor (sg: tambor; pl: tambores)

  1. (Música) Instrumento musical de percusión membranófono que consta dunha caixa de resonancia, xeralmente de forma cilíndrica, e unha (ou dúas) membrana, chamada parche, que cobre a abertura da caixa. Xeralmente, para o son, o tambor é golpeado no parche coa man ou con algún obxecto, comunmente baquetas; tamén se adoita percutir a caixa. Músico que toca el tambor.

Termos relacionados

bombo, bongoe, caixa, conga, darbuka, mazhar, redoblante, taiko, timbal, tumbadora.

Véxase tamén

Ferramentas personais
Espazos de nomes

Variantes
Accións
Navegación
Caixa de ferramentas
Outras linguas