ollo
do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Táboa de contidos |
galego
Substantivo masculino
ollo (sg: ollo; pl: ollos)
- Cada un dos dous órganos da vista situados na parte frontal da cara.
Chiscoulle un ollo moi disimuladamente mentres mentía. - (Carro) Fura cuadrangular aberta no milde para encaixar o eixo do carro.
Sinónimos
- [2]: ollal
Traducións
- Afrikaans: oog (af)
- Alemán: Auge (de)
- Aragonés: güello (an)
- Castelán: ojo (es)
- Esloveno: oko (sl)
- Esperanto: okulo (eo)
- Francés: œil (fr)
- Francés antigo: oil (fro)
- Grego antigo: ὀφθαλμός (grc)
- Grenlandés: isi (kl)
- Ido: okulo (io)
- Inglés: eye (en)
- Inupiaq: iri (ik)
- Italiano: occhio (it)
- Latín: oculus (la)
- Neerlandés: oog (nl)
- Oneida: oká·laˀ (one)
- Portugués: olho (pt)
- Ruso: глаз (ru)
- Ucraíno: око (uk)
- Vasco: begi (eu)
- Xeorxiano: თვალი (ka)
- Zulú: iso (zu)