do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Substantivo feminino
| singular |
plural |
| herba |
herbas |
- (Botánica) Denominación xenérica para as plantas de talos brandos (non leñosos) e verdes. Normalmente son de ciclo anual. Estou lendo 'Sombra do aire na herba', de Pimentel.
- (Colectivo) Conxunto destas plantas. Mañán cedo hai que ir apañar herba.
- (Coloquial) Marihuana, cannabis. ¿Podes pasarme algo de herba?
Observacións
Numerosas especies herbáceas denomínanse popularmente co nome de herba máis algún calificativo: herbaboa, herba de san Xoán, herba trigueira, etc.
Locución
- En herba: dise do trigo, centeo, etc., que aínda non maduraron.
- Herba seca: feo, herba segada e seca que se dá a comer ó gando.
- Mala herba: dise de calquera herba que crece entre os cultivos e contra a que loitan os agricultores por diminuí-la produción da leira.
- Medrar como a mala herba: aplícase ós problemas e dificultades que xorden inesperadamente.
- Sentir crecer/nacer a herba: presumir de ser moi perspicaz e darse conta de todo.
Traducións