xulgar

Galego

• Etimoloxía: do latín iudicāre.

• Pronuncia: /ʃul.ˈɣaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

xulgar

1. (Dereito) Examinar un tribunal ou un xuíz un caso e pronunciar estes unha sentenza.
2. Tomar unha persoa unha decisión.
3. Considerar, formar un xuízo ou unha opinión.
4. (Filosofía) Afirmar as relacións que existen entre dúas ou máis ideas despois de comparalas.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	xulgar
Xerundio	xulgando
Participio	xulgado, xulgada, xulgados, xulgadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	xulgo	xulgas	xulga	xulgamos	xulgades	xulgan
	Copretérito	xulgaba	xulgabas	xulgaba	xulgabamos	xulgabades	xulgaban
	Pretérito	xulguei	xulgaches	xulgou	xulgamos	xulgastes	xulgaron
	Antepretérito	xulgara	xulgaras	xulgara	xulgaramos	xulgarades	xulgaran
	Futuro	xulgarei	xulgarás	xulgará	xulgaremos	xulgaredes	xulgarán
	Pospretérito	xulgaría	xulgarías	xulgaría	xulgariamos	xulgariades	xulgarían
Modo Subxuntivo	Presente	xulgue	xulgues	xulgue	xulguemos	xulguedes	xulguen
	Pretérito	xulgase	xulgases	xulgase	xulgásemos	xulgásedes	xulgasen
	Futuro	xulgar	xulgares	xulgar	xulgarmos	xulgardes	xulgaren
Modo Imperativo	Afirmativo		xulga	xulgue1	xulguemos	xulgade	xulguen1
	Negativo		xulgues	xulgue1	xulguemos	xulguedes	xulguen1
Infinitivo conxugado		xulgar	xulgares	xulgar	xulgarmos	xulgardes	xulgaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «xulgar».
• «xulgar» no DIGALEGO, Ir Indo.