xentil

Galego

• Etimoloxía: do la gentīlis 'que pertenece a unha mesma nación', 'nacional', e en latín tardío 'pagán', derivado de gens, gentis 'raza, 'liñaxe', 'nación'.

• Pronuncia: /ʃeŋ.'til/ ou /ʃɛŋ.'til/ (AFI)

Adxectivo

xentil
(sg: xentil; pl: xentiles)

1. Que é amable.
2. Que ten unha agradábel presenza.

Substantivo masculino

xentil
(sg: xentil; pl: xentiles)

1. No Novo Testamento da Biblia, persoa non pertencente ao pobo hebreo.
2. Por extensión, persoa que non profesaba a relixión hebrea.

Substantivo masculino plural

xentiles

1. Seres imaxinarios protagonistas de moitas das lendas populares dos castros galegos.