trocánter

Galego

• Etimoloxía: do latín medieval trochanter, e este do grego antigo τροχαντήρ trochantḗr, derivado de τροχός trochós, 'roda'.

• Pronuncia: /tɾo.'kan.teɾ/ (AFI)

Substantivo masculino

trocánter
(sg: trocánter; pl: trocánterers)

1. (Anatomía) Prominencia que algúns ósos teñen na súa extremidade, especialmente a da protuberancia da parte superior do fémur.
2. (Zooloxía) Segundo artello das patas dos insectos e outros artrópodos, que está situado entre a coxa e o fémur.