triunfar
Aparencia
Galego
Etimoloxía: do
Etimoloxía: la triumphāre.
Pronuncia: /tɾjunˈfaɾ/, /tɾi.unˈfaɾ/ (AFI)
- Saír, resultar vitorioso ou gañador.
- Impoñerse ou sobresaír algo [por riba de outra cosa].
- Ter éxito [en algo].
Termos relacionados
Traducións
[1] «triunfar»: saír, resultar vitorioso ou gañador.
[2] «triunfar»: impoñerse ou sobresaír algo [por riba de outra cosa].
[3] «triunfar»: ter éxito [en algo].
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
| Infinitivo | triunfar |
| Xerundio | triunfando |
| Participio | triunfado, triunfada, triunfados, triunfadas |
| 1 Vostede(s) |
Referencias
- Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para triunfar.
Castelán
Etimoloxía: do latín triumphare.
Pronuncia: [t̪ɾjũɱˈfaɾ] (AFI)
Termos relacionados
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
| infinitivo | triunfar |
| xerundio | triunfando |
| participio | triunfado, triunfada, triunfados, triunfadas |
| 1 en desuso 2 usted(es) |
Referencias
- Definicións no Diccionario de la Real Academia Española para «triunfar».
Portugués
Etimoloxía: do latín triumphāre.
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
| infinitivo | triunfar |
| xerundio | triunfando |
| participio | triunfado, triunfada, triunfados, triunfadas |
| 1 Você(s) 2 Grafía adoptada no portugués brasileiro |
Categorías:
- Galego
- Entradas en galego con etimoloxía
- Entradas en galego con transcrición fonolóxica
- Verbos intransitivos en galego
- Castelán
- Entradas en castelán derivadas do latín
- Entradas en castelán con etimoloxía
- Entradas en castelán con transcrición fonolóxica
- Verbos intransitivos en castelán
- Portugués
- Entradas en portugués derivadas do latín
- Entradas en latín con etimoloxía
- Verbos intransitivos en portugués
- Verbos transitivos en portugués