transcendencia
Galego
Etimoloxía: do latín transcendentĭa, 'tránsito'.
Pronuncia: /tɾaŋs.θeŋ.'ðeŋ.θja̯/ ou /tɾaŋs.seŋ.'ðeŋ.sja̯/ (AFI)
Substantivo feminino
transcendencia
(sg: transcendencia; pl: transcendencias)
- Acción de transcender.
- Calidade de transcendente.
- Importancia considerábel de algo.
- Por extensión, grande importancia.
- (Relixión) Calidade inherente a un principio ou ser divino que vai máis alá da realidade sensíbel.