sílicua

Galego

Froito en sílicua

• Etimoloxía: do latín silĭqua

Substantivo feminino

sílicua (sg: sílicua; pl: sílicuas)

1. (Botánica) Tipo de froito seco e dehiscente, formado por dúas valvas, estando as sementes adheridas a un falso tabique central.
   • Exemplo: A col, a verza ou a colza teñen froito en sílicua.
     
     

Traducións

• Inglés: silique ^(en)
• Castelán: silicua ^(es)
• Portugués: síliqua ^(pt)