sámara

Galego

Froitos do pradairo, en sámara

• Etimoloxía: do latín samăra (froito do umeiro)

Substantivo feminino

sámara (sg: sámara; pl: sámaras)

1. (Botánica) Tipo de froito seco e indehiscente, cunha única semente (normalmente) e un pericarpo estendido a modo de á membranosa.
   • Exemplo: O pradairo ou o freixo teñen os froitos en sámara.
     
     

Traducións

• Inglés: samara ^(en)
• Castelán: sámara ^(es)
• Portugués: sâmara ^(pt)