retórico

Galego

• Etimoloxía: do latín rhetorĭcus, e este do grego antigo ῥητορικός rētorikós; a forma feminina, do latín rhetorĭca, e esta do grego ῥητορική rētorikḗ.

• Pronuncia: /rɛ.'tɔ.ɾi.ko̯/ (AFI)

Adxectivo

retórico
(ms: retórico; mpl: retóricos; fs: retórica; fpl: retóricas)

1. Pertencente ou relativo á retórica.
2. Que está de acordo coas regras da retórica.
3. Dise da figura retórica que está afastada do uso gramatical máis común, para obter un efecto particular sobre o ánimo do auditorio ou do lector.

Substantivo masculino

retórico
(sg: teórico; pl: teóricos)

1. Nos antigos estudos eclesiásticos, estudante dos primeiros cursos.