reformatorio

Galego

• Etimoloxía: do latín reformatus 'reformado', participio de reformare 'reformar', e -io.

• Pronuncia: /re.foɾ.ma.'tɔ.ɾjo̯/ (AFI)

Adxectivo

reformatorio
(ms: reformatorio; mpl: reformatorios; fs: reformatoria; fpl: reformatorias)

1. Que reforma.

Substantivo masculino

reformatorio
(sg: reformatorio; pl: reformatorios)

1. (Dereito) Establecemento destinado a albergar delincuentes menores de idade para corrixilos e adaptalos á vida social.