redescubrir

Galego

• Etimoloxía: de descubrir e o prefixo re-.

• Pronuncia: [reðeskuˈβɾiɾ] (AFI)

Verbo transitivo

redescubrir

1. Volver descubrir algo, especialmente algo perdido ou esquecido.

Traducións

• Alemán: wiederentdecken ^(de)
• Castelán: redescubrir ^(es)
• Catalán: redescobrir ^(ca)
• Chinés: 重新发现 ^(zh)
• Eslovaco: znovuobjaviť ^(sk), znovuobjavovať ^(sk)
• Francés: redécouvrir ^(fr)
• Inglés: rediscover ^(en)
• Irlandés: athaimsigh ^(ga)
• Italiano: riscoprire ^(it)
• Noruegués: gjenoppdage ^(no)
• Portugués: redescobrir ^(pt)
• Sueco: återupptäcka ^(sv)

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	redescubrir
Xerundio	redescubrindo
Participio	redescuberto, redescuberta, redescubertos, redescubertas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	redescubro	redescobres	redescobre	redescubrimos	redescubrides	redescobren
	Copretérito	redescubría	redescubrías	redescubría	redescubriamos	redescubriades	redescubrían
	Pretérito	redescubrín	redescubriches	redescubriu	redescubrimos	redescubristes	redescubriron
	Antepretérito	redescubrira	redescubriras	redescubrira	redescubriramos	redescubrirades	redescubriran
	Futuro	redescubrirei	redescubrirás	redescubrirá	redescubriremos	redescubriredes	redescubrirán
	Pospretérito	redescubriría	redescubrirías	redescubriría	redescubririamos	redescubririades	redescubrirían
Modo Subxuntivo	Presente	redescubra	redescubras	redescubra	redescubramos	redescubrades	redescubran
	Pretérito	redescubrise	redescubrises	redescubrise	redescubrísemos	redescubrísedes	redescubrisen
	Futuro	redescubrir	redescubrires	redescubrir	redescubrirmos	redescubrirdes	redescubriren
Modo Imperativo	Afirmativo		redescubre	redescubra1		redescubride	redescubran1
	Negativo		redescubras	redescubra1		redescubrades	redescubran1
Infinitivo conxugado		redescubrir	redescubrires	redescubrir	redescubrirmos	redescubrirdes	redescubriren

1 Vostede(s)