recruar

Galego

• Etimoloxía: de recrú.

• Pronuncia: /rekɾuˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

recruar

1. Facer que aumente ou aumentar algo desagradable ou prexudicial.

Verbo intransitivo

recruar

1. Facer algo máis violento, intenso, cru, con peores efectos.

Verbo pronominal

recruarse

1. Endurecerse un alimento por interromper a súa cocción.
2. Facerse algo máis violento, intenso, cru, con peores efectos.

Termos relacionados

• recrudescencia

Traducións

• Alemán: verschlechtern ^(de)
• Castelán: recrudecer ^(es)
• Inglés: worsen ^(en)
• Italiano: peggiorare ^(it)
• Portugués: recrudescer ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	recruar
Xerundio	recruando
Participio	recruado, recruada, recruados, recruadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	recrúo	recrúas	recrúa	recruamos	recruades	recrúan
	Copretérito	recruaba	recruabas	recruaba	recruabamos	recruabades	recruaban
	Pretérito	recruei	recruaches	recruou	recruamos	recruastes	recruaron
	Antepretérito	recruara	recruaras	recruara	recruaramos	recruarades	recruaran
	Futuro	recruarei	recruarás	recruará	recruaremos	recruaredes	recruarán
	Pospretérito	recruaría	recruarías	recruaría	recruariamos	recruariades	recruarían
Modo Subxuntivo	Presente	recrúe	recrúes	recrúe	recruemos	recruedes	recrúen
	Pretérito	recruase	recruases	recruase	recruásemos	recruásedes	recruasen
	Futuro	recruar	recruares	recruar	recruarmos	recruardes	recruaren
Modo Imperativo	Afirmativo		recrúa	recrúe1		recruade	recrúen1
	Negativo		recrúes	recrúe1		recruedes	recrúen1
Infinitivo conxugado		recruar	recruares	recruar	recruarmos	recruardes	recruaren

1 Vostede(s)