raqueta

Galego

• Etimoloxía: do francés raquette, e esta do árabe rāḥat alyad, 'palma da man'.

• Pronuncia: /ra.ke.ta̯/ (AFI)

Substantivo feminino

raqueta
(sg: raqueta; pl: raquetas)

Raqueta de tenis

1. Instrumento formado por un mango e unha superficie oval, xeralmente un bastidor cunha rede de cordas tensas, que se emprega para golpear unha pelota ou o volante en xogos como o tenis, o bádminton, o squash, etc.
2. Especie de calzado, semellante ao corpo dunha raqueta, que serve para camiñar pola neve.
3. (Figurado) Utensilio de madeira que se utiliza para mover os cartos nas mesas de xogo nos casinos.