racionalismo

Galego

• Etimoloxía: de racional e -ismo.

• Pronuncia: /ra.θjo.na.'lis.mo̯/ ou /ra.sjo.na.'lis.mo̯/ (AFI)

Substantivo masculino

racionalismo
(sg: racionalismo; pl: racionalismos)

1. Actitude en virtude da cal se busca unha comprensión ou unha interpretación das cousas dun xeito unicamente racional.
2. (Arte) Movemento arquitectónico europeo, iniciado arredor de 1918 que utiliza as formas funcionais da industria para atender as necesidades sociais, caracterizado pola construción dos edificios de dentro a fóra, pola planta e a fachada libres, e polo uso de elementos prefabricados.
3. (Filosofía) Doutrina filosófica que defende a razón como a única fonte válida, fronte á experiencia sensíbel ou afectiva, para o coñecemento, a comprensión ou a interpretación verdadeira da realidade.
4. (Relixión) Doutrina que interpreta e fundamenta as crenzas relixiosas unicamente a partir da razón.