puxavante

Galego

• Etimoloxía: de puxar e avante

Substantivo masculino

puxavante (sg: puxavante; pl: puxavantes)

1. (Gandaría) Instrumento con forma de pa alongada, co bordo anterior cortante, co que os ferradores rebaixan o casco de bestas e bois antes de poñer as ferraduras.
   • Exemplo: Hoxe, os puxavantes sonche case pezas de museo.
     
     

Traducións

• Castelán: pujavante ^(es)